හෙල්ල...

 

සත්‍ය කටුක නැත - අවබෝධය පිණිසයි.

 

හර - බැර

 

සැනසුම කොතැනද?

 

Vs

 

නියාම

 

අඳුරෙන් එළියට

 

"Crossover Season - පුරා විනාඩියක් එක පෙළට"

 

සාදරයෙන් පිළිගනිමු! (අනාගතයෙන් පැමිණි පරපුර ආදරයෙන් - පිළිගැනුම අප යුතුකමය සාදරයෙන්)

 

ඒක වුණේ මෙහෙමයි - ලු

 

තුටුපහටු - (පස්පංගුව)

 

පොලා පනින හෙල්මට් (අකලට නැසෙන පිරිමි ළමෝ)

 

🦎

 

තථාකාරී වෙමු!

 

💚

 

නිගා-

 

අතිශයින්ම වැඩිහිටියන්ට පමණයි!

 

එසඳ🌝

 

පිළිතුර - තිරසරද? නීරසද?

 

Sadism & නාඩගම් (විගඩම් නොවනු පිණිස)

 

නොකා හිටු!

 

හීරුණු - හීරෙන - ජීවිත

 

Try..

 

ටටා.. බායි!

 

ඒ අයි සුභාෂිත.. බයයිද? අහෝ.. සහෝ.. තනි කඩේ.. එපා!

 

කෝටියකට වැඩි ආඬි - දෙකෝටියකටත් වැඩිද?

නන්දසේන රත්නපාල මහඇඳුරානන් තරම්ම යාචකයෙකු සේ මහමග වැටී යදිමින් පර්යේෂණයේ යෙදෙන්නට අසමත් වූ නමුඳු දශකයකට තරමක් අඩු මුත් සැළකිය යුතු කලක් අතිශය සාමාන්‍ය මට්ටමේ පුරවැසියාගේ තැන සැබෑ ලෙස රැඳෙමින් ගමේ බිමේ සියලු ආයතන සමඟින් ගනුදෙනු කරන්නට මට සැළසුණු හේතු සාධක සැබවින්ම පර්යේෂණ හරස් කඩක්ම විය.

මම පොලිසියට ගියෙමි. ප්‍රාදේශීය සභාවට ගියෙමි. ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයට ගියෙමි. ප්‍රාදේශීය සෞඛ්‍ය සේවා ආයතන වෙත ගියෙමි. ඒ ආයතන පද්ධතියේ ඉහළ මට්ටම් කරා යොමුවීමි. සබාපතිවරු, ලේකම්වරු, කොමසාරිස්වරු, ආණ්ඩුකාරවරු, ජනපති මෙන්ම අධිකරණයේදී පිහිට පැතීමි. විශාල කාලයක් කැප කළෙමි. ප්‍රති රූපයෙන් තොර පුරවැසි සටන්කරුවෙක් වුනෙමි.

තවමත් ඒ කාර්යයේ නියැළෙමින් සිටින බැවින් එහිදී සහභාගීත්ව නිරීක්ෂණය තුළ දුටු පැහැදිලි සත්‍යාපනයන් කිහිපයක් පමණක් මෙලෙස සටහන් කරමි.

පහත කරුණු යටතේ තවදුරටත් ඒ පිළිබඳ සංකීර්ණ තත්වයන් සරලව දැක්විය හැකිය.

1. පඩියට වැඩ කිරීම

2. පීඩනයන්ගෙන් පලායාම

3. ලාභය උදෙසා එක් රැස් වීම

4. ධනාත්මක සංකල්ප වලට ඇති බිය

5. වගකීම් යුතුකම් සහ පොදු කාර්ය සම්බන්ධයෙන් වන ආඬි හත්දෙනාගේ කැඳ හැලියේ න්‍යාය

6. ඉහත කාරණා සියල්ල පවතින දේශපාලන තත්ත්වයන් සමඟ වැල යන අතට මැස්ස නැමති මහා නියාමයක් තුළ බල පැවැත්වෙන බව

මට මුණ ගැසුණු ගම් මට්ටමේ පවතින සියලු රාජ්‍ය ආයතන වල නිලධාරීන් සහ සේවකයන් අති බහුතරයක් එනම් තුනෙන් දෙකක් පමණම ඉහත දැක්වූ 1, 2, 3, 4, 5, 6 සියලු කාරණා සියල්ලට සපුරා යටත් ස්වභාවයෙන් කටයුතු කළ අයයැයි කීම අතිශයෝක්තියක් නොවේ. විශේෂය වන්නේ ඔවුන්ගෙන් අඇතැමෙක් කැමැත්තෙන් කරනවාට වඩා පැවැත්ම හා 'ඉතිං අපට කළ හැක්කක් නැත' යන පදනමෙන් කටයුතු කරන බව ඔවුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් තුළින්ම හෙළිදරව් කිරීමයි.

මා ඔවුන් වෙත රැගෙන ගිය ගැටලු, යෝජනා සියල්ල යහපත් නීති ගරුක පුරවැසියාගේ භූමිකාව තුළින් මතු වූ ඒවා වූ නමුත් ඒ උදෙසා ඔවුන්ගේ ප්‍රතිචාරය වූයේ ඒ භූමිකාව තුළ සිට මා කටයුතු කරන බව තේරුම් ගත් හෝ පිළිගත් බවක් ඇඟවීම පමණි. ඉන් එහා ක්‍රියාකාරිත්වය හුදු අජීවී කල් ඉකුත් වූ යාන්ත්‍රිකත්වයකි.

ඒ අජීවී තත්වය සජීවී කර ගන්නට හිසට ටොක්කක් හෝ කනට පහරක් ගැසිය යුතුවිය. ඒ පහරදීම් තුළ අජීවී තත්වය යම් සිහියට පත්වන බවත් ඒ ප්‍රතිචාර තත්වයේ වෙනස විශේෂයෙන්ම මෑත අවුරුදු දෙකක සීමා තුළ වීමත් විශේෂිතය. ඉන් පෙර සිදුවූයේ අජීවී යාන්ත්‍රිකත්වයෙන් පෙරළා පහර දීම පමණි. ඒ අවදියේ පුරවැසි භූමිකාව යනු හුදු අපහාසයෙන් රස විඳින එකක්ම විය.

මේ මෑත වෙනසට හේතු වූයේ කාලීන සමාජ දේශපාලන හැසිරීම සමඟ වැල යන අතට මැස්ස ලෙස මා නම් කළ කාරණා අංක 6 යේ පිළිඹිබුවයි.

ඉහත කාරණා 1 සිට 6 දක්වා ම මට මුණ ගැසුණු පුරවැසියාගේ ආකල්ප සංකල්ප සහ භාවිතය තුළද හුදු විවේචනයට එහා ගිය අවස්ථා තිබුණේ අහඹු සහ අවිඥානිකව මතු වූ තත්වයන් හැටියට පමණි.

අප ජනමාධ්‍යයේ දකින අවදිමත් පුරවැසි භූමිකා කිසිවක් මා බිමේ දුටුවේ නැත. ඒවායේ යම් යම් සෙවණැලි පමණක්වත් දකින්නට ලැබුණාදැයි සැක සහිත විය.

දේශපාලකයාගේ භූමිකාව ඥාති හිත මිත්‍ර පාක්ෂික ස්වභාවයෙන් සපුරා මිදීමක් අදටත් තහවුරු කොට නොදකිමි.

ගලන ගඟකින් අතැඟිල්ලක් තෙමූ පමණට වන මේ සංක්ෂිප්තයේ දිගුව නොහොත් සමස්ථය ඉහත සරලව දැක් වූ සිද්ධාන්ත විසින් ඉතා භයානක සීමාවක් දක්වා ගෙන යන සමාජය පිළිබඳ හොඳම හරස්කඩයි.

ඒ විග්‍රහය තුළ පුරවැසියාගේ රාජ්‍ය නිලධාරියාගේ සහ බලධාරියාගේ නිවැරදි අවංක අවබෝධයෙන් පණ ගැනෙන සැබෑ ශක්තියකින් බල ගැන්වීමක් නොලබන ඕනෑම වැඩපිළිවෙළක් හෝ සංවර්ධනය උදෙසා පිවිසෙන කුමන මාර්ගයත් එකම වට රවුමක් කර ගැනෙන ආකාරය පැහැදිලි වෙයි.

ඉතා සරල ජන වරෙන් කීවොත් එය ආඬි හත්දෙනාගේ කැඳ හැලියකි.

ගමද නගරයද වෙනසකින් තොරව සමස්ථ වශයෙන් අප එකතැන ලැගීමේ රස රහස, කුප්‍රකට සත්‍ය එයයි. මේ ඛේදවාචකය සුලුපටු නැත. කලින් කලට සමාජය ඇවිළෙමින් ගිනිබත් කිරීමට මෙයින් සපයා ඇති පිටු බලය විමසීමෙන් එය දත හැකිය. ආඬි ගණනින් කොපමණ විය හැකිදැයි එවිට වටහා ගත හැකිය.

මෙතුළ නිර්මාණය වන බරපතළම ව්‍යසනය නම් අවදිමත් බවින් යුතු සබුද්ධික පුරවැසියා දැවැන්තවූ ශාරිරික මානසික යෝග්‍යතාවයෙන් යුතු භෞතික සාමාජීය ආර්ථික ශක්තියක් නොමැත්තෙක් විට ඔහු කැඳහැලිය සැබෑවට කැඳ හැලියක් ලෙස නිර්මාණය කෙරෙන තුරු මුල්ලකට වී නිදිවැද සිටිය යුතු තත්වයක් නිර්මාණය වීමයි. නැතහොත් ඔහුට එම ස්ථානයෙන් පලා ගොස් තමාට සුදුසු පරිසරයක් වෙත සංක්‍රමණය වීමට සිදුවෙයි.

මාගේ විග්‍රහය අනුව නම් බොහෝ කොට බොහෝ දෙනා කාරණා 6.ට අනුගත වීමෙන් තම පැවැත්ම තහවුරු කර ගන්නවා හැරුණු කොට කැඳ හැලියේ කැඳ වෙනුවෙන් සහල් අතැතිව සටන් නොකරති.

සියයකින් කෙනෙක් දෙන්නක් අවංක දෑතකින් දමන සහල් මිට උණු වතුර හැලියට නොසෑහෙතත් අවම උණු වතුර බොන මිනිහාට දශමයෙන් යමක් එක් කරනු විනා කිසිවිටෙකත් සාධනීය විකල්පයක් බවට පත් වන ශක්තියක් නොවේ.

අපතේ හැරීම් නොසළකා හැරීම් නොතකා හැරීම් ගැරහීම් සියල්ල මැද අදටත් ජාතියකට රටකට පණ පොවන කැඳ බිඳ එවැනි වීම රටේ ජනයාගේ සැබෑ පොහොසත්කම කොතනද යන්න පෙන්වයි. ලොවක් ඉදිරියේ අප විලිවසා ගන්නා අමුඩ කෙටියද එයමයි. 

ප්‍රශ්න දෙකක්

 

U

 

ඕවර් ටේක්

 

රවිකිඤ්ඤාලය

 

ආපෝ තේජෝ වායෝ

 

මළවුන් අතරින් - අවදිවෙන්න

 

සර්පයෙක් දුටුවාද?

 

🚦

 

#

 

🔨

 

මතකයන් ඔබේ..!

 

V

 

කයස්මා

 

රාමුව

 

පියවි-

 

හෙල්ලෙනෝ - (නොසැළෙන්න) ඉදිරි වසර කීපය පිළිබඳ අනාවැකිය!

 

කව්රුත් නෑ - ඒ පාර

 

a rule

 

පින්සර

 

Like a diamond

 

මිනිස්සු

 

අවි ගත්තෝ..!

කලාබර හාරත

 

නොබැලූ හිලෙන් බලා..!

 

එන්න අප හා (තළෙලු අපි)

 

මා නොවුණු මම

 

තේරෙන සිංහලෙන්

 

ජනවර්ජනත් ඇහැරිලා ආයේ...!" (මනුෂ්‍යයාට තියෙන සැනසීම තමන්ගෙ මනුස්සකම විතරයි)

 

ජාතික නැටුමක් - නාට්‍යයක අවසන් ජවනිකාවක්

 

පුරවැසි සතියක් සඳහා -

 

මිනිස්සු - නොමිනිස්සු

 

සබ්බේ සත්තා!

 

ඇත්තටම මොකක්ද මේ - පුනරුදය

 

වැදගත්කම නායකත්වය ලොකුකම - පැටලවෙන නෂ්ඨ වෙන ශිෂ්ට කම

 

මැරෙන්න ද? ඔළුවට ද? කකුලට ද? - පාද චලනය

 

අසරණ - සරණ

 

හරිදේ හරියට - කතා නොකරන පන්තියක්!

 

පුණ්‍යවන්ත - වෙසඟක් වේවා!

 

වැළලෙමුද? - ගොඩ එමුද?

 

එව බලව ආලෝකය - අවිචාරයට බිලි නොවන්න

 

කළ මනා වේ - නොවන්නට මං මුළා වේ

 

විනය පරදන විනය

 

චොර වෙන්න පොර වෙන්න_එපා_වැළලෙන්න

 

සදා ඒරාෂ්ඨක - රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණ

 

තීරණය - ඔබ සතුයි

 

එපා - නිල් වෙන්න_ගල් වෙන්න - : අලුත් ගමනක් අරඹන්න

 

පිළිතුර_පැටලීම - ප්‍රශ්නය_රඟපෑම

 

බල ලෝභයද - ජන ලෝලයද

 

සුනාථ ධාරේථ - එච්චරමද හෙටට?

විනාඩි අටයි තත්පරයක් - අපේ නාඩි අල්ලමු

 

නිරුත්තරද - අරුත්බරද

අපි ඉන්නෙ හුණ්ඩුවේ

තම්බල කන්නෙ වන්ඩුවේ

පිල් බෙදිල රණ්ඩුවේ

රවුමට වටේ වංගුවේ

කොළනිල්දම්රතුකහ

එක එකට පූට්ටුවේ

උන් බෙදිල රණ්ඩුවේ

තම්බයි අපිව වණ්ඩුවේ

එක දෙක තුන බණ ධර්මේ

නොදන්න මුත් සාර ධර්මේ

ගෙවන්නේම පාප කර්මේ

නොකර තවම ශාන්ති කර්මේ

මුරගලුත් රැක්කා වැඳගෙන

අරගලුත් දැක්කා බැඳගෙන

හොරගලුත් ඇහිඳ රහසෙම

ගහන්නෙම ඉක්ක ඒකද

විසඳුමට කපල ලජ්ජ නහර

බයට දමල වටෙන් පාර

හොර පාරෙන් බාර හාර

ඔහෙ ගියාම හරිද පාර

අවමඟුල් පාළුවෝ 😃🙂

 විද්වතුන් - අවමඟුලේ

නිරුත්තරද - දන්නේ නෑ - තාම අපි එතනමයි

හරිම සන්තෝෂයි - තාම අපි එතනමයි

නිරුත්තරද - අරුත්බරද

දන්නවාද - දන්නේ නෑ

ව්‍යංජනයට-

 කෑලි - මිරිස්

කෙටි කතා - ලොකු කතා

කාටූන් රැල්ල - හැබෑ කැරැල්ල

ශුද්ධ - අයිතිය

පැරදුම - පරදමු

නිර්මාණ - කොල්ලය

නිවමු

ගිනි - නිවමු 

රෝගී - සමාජයක්

 සමාජ - රෝගයක්

කුණාටුවෙන් එළියට - මතු සබැඳි...

කුණාටුවෙන් එළියට එමු - මතු සබැඳි...  

ප්‍රජාව පිණිසම

වෙනස් විය යුතුය - මතු සබැඳි...

අලිංගික ප්‍රජනනයට එහා!

ලිංගික අධ්‍යාපනය දරුවන්ට?! පෙත්ත සහ පොත්ත 

රුහුණු පිහිටි මයා වට එහා!

නෑදෑයෝ තුන් සිංහලේ - කරපු කතාව කලබලේ (අඩුපාඩු දෙක තුනක් සහිතයි) 

සුදු කලු මැද, රට - මාන සජීවීකරණය

 සුදු කලු මැද, රට - මාන සජීවීකරණය

ගරහන්න එපා, විමසන්න -

ගරහන්න එපා, විමසන්න - කොමා, ඩොට්.!?

Who is the best

ඔස්මන් ද? ඩෙස්මන් ද? Who is the best මං 

'මම' කව්ද?

'මම' කව්ද? හඳුනාගත්තාද? ඔබ! 

ත්‍රිත්වා හෙටයි - (පාට/පක්ෂ/ජාති/ආගම්/කල්ලි/පන්ති නොසළකයි)

රටක ජනතාව එක මිටකට ගොනුවිය යුත්තේ කිසියම් දේශපාලනයක් උදෙසා නොවේ. මිනිස්සු එය දනිති. හැම ව්‍යසනයක් තුළම මෙරට ජනතාව අවිඥානිකවම සවිඥානිකව ක්‍රියාත්මක වන්නේ එබැවිනි. නමුත් ඒ සවිඥානික බව ව්‍යසනයන්ට පෙර සහ සෑම අවස්ථාවකදීම අවිඥානිකත්වයෙන් තොරව නොපවතින්නේ ඇයි?

සියලු තණ්හාවන්, ආශාවන්, වාද භේද, කුහකත්වයන්, අධමත්වයන් දලුලා එන පරිද්දෙන් ඉතිරි නිදහස් කාලය නිකරුණේ අපතේ යන්නට ඉඩ දෙන්නේ ඇයි? සාමුහිකව තම ශ්‍රමය ශක්තියෙන් ලබා දිය හැකි දායකත්වයන්ගෙන් හැකි උපරිමය ලබා දී තම රට ස්ථාවර හා ශක්තිමත් සුරක්ෂිත ස්ථානයක් හැටියට නිර්මාණය කර නොගෙන, එසේ කර ගත හැකි අන් මගක් කිසියම් රටක පුරවැසියන් සතුද? තම තම වගකීම් යුතුකම් පිළිබඳ රටවැසියාගේ හදවත ගැඹුරින් උපන් හැඟීම් දැනීම් සබුද්ධිකව රටේ සංවර්ධනය උදෙසා දායක කර ගැනීමට කිසියම් රාජ්‍යක් රාජ්‍ය පාලකයින් අසමත් නම් ඔවුන්ට ඒ සඳහා වෙනත් මගක් ඇතිද?

එසේ නැති නම් රටේ ජනතාව සහ රාජ්‍ය පාලකයා ගේ අත්වැල් බැඳ ගැනීම මෙතරම් කොට ඇයි???

හැමදා අප රටේ ජනතාව සහ පුරවැසියා ඒකාබද්ධ වීම වළකන කුමන්ත්‍රණයක් තිබුණි. ඒ කුමන්ත්‍රණ කරුවා වූයේ කිසිවෙකුත් නොව අවිශ්වාසය හා අවිචාරයයි. කිසියම්ම කලක කිසියම්ම වූ අර්බුධයක් මතු වූ තැන දේශපාලනික හෝ විවිධ අන්තවාදී අවිචාරයේ අවිශ්වාසයේ ඉන්ධන මඟින් මේ අර්බුදය අසීමාන්තිකව ඇවිළ වූයේය. අදටත් ඒ පුරුද්ද එසේමය.

පුළුස්සා හලු කොට පස පෙරලා සකසන නව දැලි හේනක් පරිද්දෙන් රටක් ගොඩනැගිය හැකිද? කාලය, අවකාශය, සැළසුම නිසි පරිදි නොතකා එසේ නොහැකි බැවින් හැමදා එහි අවාසිය, පාඩුව, අලාභය උරුම වූයේ සමස්ථ ජනතාවටමයි.

අදටත් ගතවන සෑම තත්පරයක්ම බොහෝ කොට ගතවන්නේ අවිචාරයේ සහ අවිශ්වාසයේ වචන වලින් ජන සමාජය අවුලුවමිනි.

ඒ ගිනි දැල්ලේ දැඟලිල්ලෙන් බොහෝ සේ කා බී ප්‍රීති වනු පිණිස සාද පැවැත්විය හැකි නමුත් මේ ගිනි ගන්නේ අනාගතයේ අපේක්ෂාවේ මොහොතක් බව වැටහෙන විට එසේ ප්‍රීතිවන බොහෝ අය තමන්ට ඒ අවබෝධය ලැබීම සඳහා ජීවත් වෙමින් සිටීමට හැකිවේද යන්න පවා දැන් තියා සිතීම වටී.

ද්විත්වා නිමා වූයේ අපට ස්වභාව ධර්මය ඉගැන්වූ පළමු පාඩම එය වශයෙන් නොවේ. නමුත් නූගත් තවත් පාඩමක් වශයෙන් එය අවසන් වුවහොත් එය නැවත උදාකරන්නේ කිසිදා නොනැගිටින මුත් වහසි බස් දොඩන රටක ජාතියක ඛේදවාචකයක් පමණක් වීම වැළැක්විය නොහැකි වනු ඇති.

ත්‍රිත්වා හෙටයි! අප සූදානම් වුවත් නුවූවත්! 

2026 + + මගේ අනාවැකිය - 1, 2 සහ 3

2026 + + මගේ අනාවැකිය 1 - අප කී දෙයක් වැරදී නැත!

2026 + + මගේ අනාවැකිය 2 - අනාගතයට ඔබේ අත දෙන්න!

2026 + + මගේ අනාවැකිය 3 - පොතකින් පාඩමක් අවසන් කරමු!

ඒ ගිනි නිවන්න - (දරුවන් බැටකන්නේ කණාමැදිරියන්ගෙන් නොව ගිනිපෙනෙල්ලෙනි)

රටේ බහුතර දරුවන්ගේ ඇත්ත ප්‍රශ්නය තමාට සම්මාන හිමි නොවීම නොවේ. තම දෙමාපියන්ගේ සවි ශක්තියේ ඌනතාය, දුබලතාය. ඒ නිසා තමාට අහිමි වූ අවස්ථාය. ඒ නිසා ඇතිවූ පීඩාවන්ය, විඩාවන්ය. දුගියන් ලෙස අන්‍යන්ගේ අනුකම්පාව මත යැපෙන්නට සිදුවීමය. එවැන්නෙකුට වේදිකාවක කතා කිරීමට දහසකුත් සමාජ අසාධාරණකම් ඇත.  හඳගමයන්ගේ විදූ චිත්‍රපටය ඇතුළේ තිබුණේ එවැනි කතාවක් බව මට මතක නම් ඔබටද අමතකව ගොස් නැතිව ඇති .

ඒ වැනි කතා කිසිවෙකු විසින් අවදි කළහොත් මිස කිසිදා අවදි වන්නේද නැත.

ඒ ගම්බද පාසල් කිසිවෙකු දන්නේද නැත. නගරයේ වුව බහුතර දරුවෝ සම්මාන වලට මෙහා සැබෑවටම විඳවන්නේ කලින් හැදූ තරඟයකට අහඹුව වැටීමේ ප්‍රතිඵලය සහ ඒ තරඟය සැපතක් කොට ගන්නට යෑමේ දරුණු ආතතියය. බොහෝ විට නිතර ගිනි පූපුරු නංවන මේ නූතන සමාජය ළඟ ළඟම ඇවිළෙන්නේද වැඩිහිටියන් ද ඒ ආතතියෙන් ම පෙළෙන හෙයිනි. ඇවිලෙන ගිනි වලට පිදුරු දමමින් මහා සමාජය තවදුරටත් අවුලා ගැනීමට නොයා අනුක්‍රමයෙන් සොබාදහමෙන් පවා දැඩිව පහර වැදුනු මිනිසුන් තමා විසින් තමා නිවා ගැනීම දැන් ඇරඹිය යුතුමය. කොතරම් දුෂ්කර වුවත් මහපොළවේ යථාර්තයේ පය ගසා මිස නැවත නැගිටීමක් සුපුරුදු සිල්ලර එකිනෙකා කුළල් කා ගන්නා ඉතිහාස ගත පුරුදු තුළින් ලැබෙන්නේ ම නැත. පාසල් දරුවන් නොව මේ වැඩිහිටියන් ජන්මගත දුෂ්ඨත්වය පසෙකලා දරුමුණුපුරන්ගේ නාමයෙන් හෝ සැබෑ වීරත්වයේ භූමිකාවට පණ පෙවිය යුතු කාලයයි. ආදර්ශයේ යුගය ඇරඹිය යුතු ඔබයි. ඔබ විය යුත්තේ පාලකයෙකු ඉදිරියේ හඬා වැටෙන වහලෙකු නොව පෙර ගමන් කරුවෙකුයි.

ඔබට මහන් සී ද?

 ඒ ජෙන් සී - ඔබ හාන් සී ද?

නත්තල් තෑග්ග

ඉදිරිපත් වීම හොඳ ගුණයකි. සාධාරණය විමසිය යුතු දෙයකි. නොදන්නා සත්‍ය මත, පූර්ව විනිශ්චයන්/ නිගමනයන් මත, වීරවරයන්/ වීරවරියන් බිහි කිරීම තුළ, ජුදාස්ලා, පිලාත්ලා රටට ලෝකයට බිහි කිරීම නොකළ යුත්තකි!

ජෙන් සී ට බියේ/ගෞරවයෙන් හාන් සී වීමද? (වැඩිහිටි පරපුරක් නැත)

පූර්ව වශයෙන් අනතුරු ඇඟවූවේ නැති බවට දොස් කීම් නඩු අවනඩු මේ දිනවල බහුලය. මේ කියන්නට යන්නේ එහෙව් තත්පරෙන් වෙනස් වන කාළගුණය ගැන නොවේ. මේ රටේ නූතන වැඩිහිටියන් ගේ දුර පෙනීමට අදාළවය. 

ජෝන් සී නා ගේ පරපුරෙන්.... පණිවුඩයක් (විමසිලිමත් බව සඳහා කහ නිවේදනය) 

ජෙන් සී

ඉල්ලලා ගන්න පරපුර ද

ඊළඟට හාන් සී

ගහලා ගන්න පරපුර ද

ප්‍රවේශමෙන්

උඩදාන පරපුර ට

හාන් සී එනකොට

හාන්සිම පරපුර වෙත ට

මහ මිනිසුන් විසින් කළ යුතු කාර්යයන් දරුවන්ට පැවරීම හෝ දරුවන් හරහා එළි දැක්වීම අතිශය භයානකය. මෑත අතීතයේ අපගේ භෞතික මෙන්ම සමාජීය පාරිසරික විනය ඉතා පහත්ය. කලක ළමා සොල්දාදුවන් නිර්මාණය කොට තිබූ රටකි අප. අසාධාරණය සාධාරණය කරන මුවාවෙන් ජාති, ආගම්, පක්ෂ, ගුරු දෙගුරුන් හෝ පාසල් කෙරෙහි වෛරය වැපිරීම හරි පහසුය. තවදුරටත් දේශපාලනය අල්ලා ගිනි මතට පිදුරු හෙළීමත් පහසුය. එබඳු ලොව ගිනි ගන්නා සැටි අපට පෙනේ. ගස් කැපීම පහසු වුව කඳු නාය යන විට අතින් අල්ලා නැවැත්වීමටත් ඒ පහසුවෙන්ම හැකි නම් 'නැව ගිලුනත් බෑන්චූන්' කිසිඳු ගැටළුවක් නැත. ගංඟාවල් පිරුණේම අපි විසින් වර්ණනා කළ පුංචි පුංචි වැහි බිඳු අපට ඇහුම් කන් නොදී ඇළේ දොළේ වැවේ ධාරිතාවය අභිභවා දෙගොඩතලා ගිය බැවින් බව, සති කිහිපයක් තුළ අමතක වී යාමට ඉඩ නොදීම කාට කාටත් මතුවට වැදගත් වනු ඇත.

අනතුරුත්, තනතුරුත්, සම්මානත් එක  වැනි බව ඔබේ හය හතර නොදත් දරුවාට කියා දෙන පරිණත වැඩිහිටියෙක් වෙන්න!

ඇයි ප්‍රශ්නයක්ද?

 

දුක මැජික් ද ඇසුවාට සමාන ලෙසින් පහසුවෙන් අර්ථ ගැන්විය හැකි ප්‍රශ්නයකි, ඉහත ප්‍රශ්නය. නමුත් සරල උපහාසයකින් මඟනොහැර හොඳින් විශ්ලේෂණය කොට ගත් විට අප සමාජයේ අඳුරු පැතිකඩක් සපුරා ආලෝකමත් කළ හැකි ශක්ති ප්‍රභවයක් මෙතැන ඇත. 

එය මැජික් නොවන්නට නම් මේ කතාව පැහැදිලිව කියවා අවබෝධ කොට ගත යුතුය. 

දුක් උපදවන සිදුවීමක් දෙස කම්පිත ඇසකින් බලා හිඳින්නෙකු ගෙන් දිනපතා ඒ සිදුවීම් තුළ ගැටෙන හැපෙන අයෙකු දුක මැජික්ද? ඇයි ප්‍රශ්නයක්ද? වැනි දෙයක් අසන්නේ නම් අනෙකා වටහා ගත යුත්තේ අදාළ සිදුවීම අතිශය සාමාන්‍යකරණයෙන් ගත යුත්තක් බවද..? බොහෝ කොට සමාජයන්හි භාවිත තත්වය එයය. නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම සිදුවිය යුත්තේ අනිකකි. 

සිද්ධාර්ථ දුකට විසඳුම් සොයන්නේ ඒ සත්‍ය ගැඹුරින් හෙළි කරමිනි. ලෝකයේ බොහෝ නිර්මාණ, සොයා ගැනීම් ඒ මාර්ගය ඔස්සේ පැමිණි ඒවාය. ගහක් කොළක් නිරපරාදේ විනාශ කිරීම ප්‍රශ්නයක් කොට ගත් මිනිසුන් කිසිදා ගහකොළෙන් පරිසර ප්‍රශ්න හදන්නේ නැත. ඇළ දොළෙන් සතා සීපාවා ගෙන්ද එලෙසමය. මිනිසා තවත් මිනිසෙකුට හිංසා පීඩා කිරීමද ප්‍රශ්නයක් කරගන්නා මිනිස්සු කිසිදා ගහමරා ගෙන ප්‍රශ්න විසඳා ගන්නට යන්නේ නැත. ඔවුන්ට ඒ සඳහා අමුතු නීති උවමනා නැත. 

අනුන්ගේ ගෙවල් දොරවල් අස්සට එබී බලන්නට ඒවායේ ප්‍රශ්න හොයන්නට කිසිවෙකුටත් රාජකාරිමය වශයෙන් තොරව අයිතියක් නැත. එයින් තොරව පොදු වශයෙන් දකින පෙනෙන ඇහෙන ඕනෑම දෙයක් තුළ අපට ප්‍රශ්න තිබෙන්නට පුළුවන. ඒවා නොදුටුවා නොදැක්කා සේ සිටීමටද කිසිවෙකුගෙන් තහනමක් නැත. නමුත් එසේ හිඳීම හේතුවක් වීම නිසා නිර්මාණය වන ගැටළු මතු දිනෙක ඔබට බරපතළ ප්‍රශ්නයක් නිර්මාණය කළ හොත්, එවිට ඔබේ ස්ථාවරය කවරාකාර වේවිද? ඔබ ඔබටම චෝදනා පත්‍ර ලබා දෙනවාද?

මෙය අප සමාජය මේතාක් පිරිහෙලන්නට බරපතළ ලෙස දායක වූ එක් ප්‍රධාන සාධකයකි. අපට අදාළ නැතැයි සිතමින් ප්‍රශ්න මඟ හැර ජීවත් වෙන්නට ගොස් මහා පාඩුවක් සිදුකරගත් රටක් ජාතියක් බවට අප අද පත්ව ඇත්තේ එනිසාය. 

නිදහසේ දුකෙන් තොර සැපතක් භාවිත ලෝකයේ නැත. සිද්ධාර්ථ දුකෙන් ගැලවීම උදෙසා සියල්ල අතහැර ගියේය. දුකට හේතුව නසා මිස දුක සදා ජය ගත හැකි අන්‍ය මාර්ගයක් අප සොයාගෙන තිබෙනවාද?

දුක සදා ජයගැනීම තිබියදී අපට ඇත්තේ සැනසිල්ලේ ජීවත් වීම පිළිබඳ අවශ්‍යතාවයකි. එවිට එතැනට බාධා කරන සියල්ල හැමදා අපට ගැටලුය. මේ ගැටලු ඇතැම් විට ස්වභාවිකය. ඒවාට පිළියම්  යෙදීමත් ඒ පිළියම් තවත් ප්‍රශ්න බවට පත් වීමත් අපට ඇතිකරන්නේ තවත් ගැටලුය. අපට පමණක් නොවේ, අපේ සමහර පිළියම් සමස්ථ පරිසර පද්ධතියටම විනාශකාරී ගැටළුය. ඉතිහාසයම එලෙසය. 

ප්‍රශ්න ප්‍රශ්න හැටියට පළමුව නිවැරදිව නොදැකීමේ ප්‍රතිඵලයන් සංකීර්ණය. තිරසර බවකින් ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු සෙවීම වැදගත් වන්නේ එවිටය. 

සදාකාලික පන්නයේ පිළිතුරු නැතත් දීර්ඝකාලීන යහ පැවැත්මක් වෙනුවෙන් පිළිතුරු සොයාගත යුතු ප්‍රශ්න ඇත. ඒ අනුව, 

ඇයි ප්‍රශ්නයක්ද? 

උත්තරය, 

ඔව් ප්‍රශ්නයක්.

විය යුතුමය. 

වඩා වැදගත්ම අවධාරණය එන්නේ මීළඟටය. එනම් මේ සියල්ල අතරේ හේතුවක් නිමිත්තක් නැතිවම මිටියට ඇණය පරිද්දෙන් සියල්ල ප්‍රශ්න කරගැනීමේ අවස්ථාවය. නැති ප්‍රශ්න හදන පිළිතුරු නැතිව ප්‍රශ්න පමණක්ම දකින පෙනෙන එකය. 

මේ කිසිවිටකත් එවැනි කොරහේ කිඹුල්ලු දකින හෝ වලිගයෙන් අල්ලා ප්‍රශ්න පටලවා ගැනීම යන අවුල් ගැන නොවේ. ප්‍රශ්න වගාකොට මුදල් සෙවීම නොහොත් වවාගෙන කෑම ගැනද නොවේ. 

නිවැරදි පදනමෙන් ප්‍රශ්න දැකීම ගැනය. ගත යුතු ප්‍රශ්න මඟහැර යාමේ ප්‍රශ්නය ගැනය. ඉදිරියේ නිර්මාණය වන ප්‍රශ්නය කල් තියා නොදැකීම ගැනය. ප්‍රශ්න අසා පරීක්ෂණ කරමින් නිරීක්ෂණ ඒ ඔස්සේ නිගමන ගෙනෙන විද්‍යාත්මක ක්‍රමය ගැනය. ප්‍රශ්න වටහාගෙන ප්‍රතිඵලයට හේතු කරුණු හොයා හේතුවෙන් ඵලය බිඳින වෙනස් කරණ හේතුඵල ධර්මය ගැනය. ඒ තුළින් අප සමාජයේ අඳුරු පැතිකඩක් සපුරා ආලෝකමත් කළ හැකි ශක්ති ප්‍රභවයක් ගැනය.

එසේ නම්, ප්‍රශ්නය විදුලි පන්දමක් කරගන්න. අවියක් නොව සවියක් කරගන්න.

තැන්නේ මිතුරන්ට මැජික්ය! සිද්ධ අර්ථට ලොජික්ය!

තැන්නේ මිතුරන්ට මැජික්ය! සිද්ධ අර්ථට ලොජික්ය!

ලොජික් එක මැජික් කොට මැජික් අරිෂ්ඨ කිරීම = දෂ්ඨයට දෙස් දීම පිණිස වල්ගයෙන් ම ඇල්ලීම!

මැරෙන මිනිස්සු ජීවමාන කොට පෙන්වීම මැජික් ය.

ලෙඩ වන මිනිස්සු නිරෝගීවම පැවැත්ම මැජික්ය.

මහලුවන මිනිස්සු තාරුණ්‍යයේ ම තැබීම මැජික්ය.

මැජික් සැප මාළිගා මැද ඒ මැජික් බව වැටහීම ලොජික්ය.